Perifere zenuwstelsel betekenis

Perifeer zenuwstelsel - wikipedia

Advertentie

Perifeer zenuwstelsel - menselijk lichaam

Na een te grote inname of overdosis van vitamine a kunnen verschijnselen van vergiftiging (hypervitaminose) optreden! Vitamine a wordt ook wel toegevoegd (vitamineren of vitaminiseren) aan margarine (halvarine, dieetmargarine). Vormen en namen van vitamine A: Retinol ofwel vitamine A1, dehydroretinol ofwel vitamine A2, retinal (dit is de aldehyde-vorm dehydroretinal, retinyl-acetaat, retinezuur, axeroftol, retinolpalmitaat of retinyl-palmitaat. Tekort of gebrek (deficiëntie) aan vitamine A: Een tekort aan vitamine a blijkt regelmatig voor te komen en kan zich uiten in groeistoornissen, beschadigingen aan de ogen (xeroftalmie afwijkingen van het gebit of skelet, een verhoogde kans op infecties en zogenaamde schemerblindheid of nachtblindheid (hemeralopie). Bronnen van vitamine A: Melk, melkproducten zoals boter en kaas, vlees, vette vis (makreel, paling en zalm eieren (in de eierdooier lever, levertraan en leverolie. Vitamine a wordt ook toegevoegd aan halvarine, margarine, bakproducten en braadproducten (gevitamineerd).

Perifere zenuwstelsel - 4 definities - encyclo

Er staan ook potjes met vitaminen tussen. Na een te grote inname of overdosis van vitamine a of vitamine d kunnen verschijnselen van vergiftiging (hypervitaminose) optreden! Gelukkig zal een teveel aan de overige vitaminen via de urine uitgescheiden worden. Vitamine a of retinol, vitamine a is reeds vanaf 1913 bekend, werd vroeger axeroftol genoemd en bezit - net als bèta-caroteen - anti-oxidatieve eigenschappen. Bèta-caroteen of provitamine a is de voorloper ofwel signs precursor van vitamine a en wordt naar gelang de behoefte daar in omgezet. Dit vitamine wordt dikwijls in verband gebracht met het gezichtsvermogen, dus het netvlies (retina) van het oog waaraan het de naam ontleent. Vitamine a heeft nog veel andere functies zoals het reguleren van groei, botvorming, activiteiten in epitheelweefsels (hoornvlies en gezondheid van de huid verschillende mucosa - in het darmkanaal, de luchtwegen en urinewegen - en instandhouding van het immuunsysteem. Vitamine a of retinol is een in vet oplosbare vitamine dat echter bij blootstelling aan zuurstof of licht zal oxideren. Men drukt de activiteit van vitamine a in voeding uit in 're' ofwel retinolequivalenten. Een retinolequivalent is het gewicht aan retinol (vitamine A1 en alcohol) dat daadwerkelijk wordt opgenomen en omgezet. Het merendeel van het reeds opgenomen retinol wordt in de lever opgeslagen, het resterende gedeelte circuleert aan het retinolbindend proteïne (RBP) gebonden in het bloedplasma.

Vermoeidheid door een tekort aan martens rode bloedcellen (bloedarmoede of anemie ) een verhoogde kans op bloedingen door een tekort aan bloedplaatjes verhoogde gevoeligheid voor infecties door een verlaagd gehalte aan normale afweerstoffen (immunoglobulinen) en een tekort aan witte bloedcellen verstoorde nierfunctie door het neerslaan van. In figuur 2 is weergegeven hoe vaak bepaalde symptomen voorkomen bij patiënten met multipel myeloom. Naar boven, figuur 2, anamnese, lichamelijk onderzoek, laboratoriumonderzoek van bloed en urine (zie kader 2). Compleet bloedbeeld : bij 80 van de patiënten wordt een anemie gevonden. Urineonderzoek: kwaadaardige plasmacellen kunnen naast een compleet immunoglobuline soms alleen lichte ketens maken. Deze ketens worden in de urine gevonden als Bence jones eiwit. Bloedonderzoek: via de "freelite test" kunnen lichte ketens in het plasma worden gemeten.

Perifeer zenuwstelsel - 3 definities - encyclo

De myeloom cellen zullen vaak het bot aantasten en verzwakken, waardoor botpijn en soms spontane botbreuken en wervelinzakkingen kunnen ontstaan. Een mm patiënt kan tot wel 10-15 cm korter worden! Daarnaast produceren de myeloomcellen abnormale eiwitten die als ze in grote hoeveelheden in het bloed aanwezig zijn, kunnen leiden tot bijvoorbeeld nierbeschadiging. Nierbeschadiging kan ook ontstaan door calcium dat vrijkomt bij de verhoogde botafbraak. De aanmaak van normale rode en witte bloedcellen en bloedplaatjes - een belangrijke functie van het beenmerg - kan verstoord raken. Hierdoor ontstaat een tekort ontstaat aan deze cellen, met name bloedarmoede. Abnormaal eiwit geproduceerd door de plasmacellen, de lichte ketens, kunnen in weefsels neerslaan als amyloïd en daardoor organen zoals bijvoorbeel de nieren of het hart beschadigen (lees meer over dit ziektebeeld amyloïdose ). Symptomen kúnnen zijn: botpijn, (spontane) botbreuken doordat de kwaadaardige myeloomcellen de botafbrekende cellen stimuleren en de botaanmakende cellen remmen.

Perifeer zenuwstelsel, hersenen menselijk lichaam - menselijk

Perifere zenuwaandoeningen, hersenen menselijk lichaam

Van patiënten met mgus gaat ieder jaar bij zo'n 1 deze ziekte over in een multipel myeloom. Kader 1, plasmacellen en het afweersysteem, bij multipel myeloom patiënten wordt een abnormale hoeveelheid immunoglobulinen gemeten: het m-proteïne. Soms maakt een zieke plasmacel alleen een deel van dit immunoglobuline (alleen de lichte keten). Iedere plasmacel ontwikkelt zich in reactie op én specifieke vreemde eiwit, en het produceert dan de immunoglobuline die specifiek gericht is tegen dit eiwit. De immunoglobulinen zijn opgebouwd uit natuurlijke twee zware en twee lichte proteïne (eiwit) ketens. De zware ketens zijn verschillend van opbouw en zijn van het type Igg, iga, igM (en in zeer kleine hoeveelheden IgD en IgE).

Een plasmacel produceert lichte ketens van óf het lambda- óf het kappa-type, dus in multipel myeloom is het m-proteïne van het lambda of het kappa type. Bij het multipel myeloom wordt een abnormale hoeveelheid IgG (bij circa 60 van de patiënten IgA (20) en / of lichte ketens geproduceerd. Zelden komt een abnormale productie van Igd voor (1). Patiënten bij wie de diagnose mm wordt gesteld, vertonen lang niet altijd allen dezelfde symptomen. Soms wordt de ziekte bij toeval ontdekt bij iemand die vrijwel geen klachten heeft. Ook de snelheid in het beloop, de agressiviteit van de ziekte, kan sterk variëren.

Daardoor ontstaan er botdefecten, kunnen wervels inzakken, ribben en botten "spontaan" breken. Ook de productie van álle typen bloedcellen in het beenmerg kan verstoord raken, waardoor bijvoorbeeld vaak bloedarmoede ontstaat. Door verhoogde botafbraak met vrijkomen van calcium uit de botten, ontstaat een hoog calcium dat kan leiden tot uitdroging en nierschade. De belangrijkste symptomen van multipel myeloom activiteit zijn dan ook: hoog calcium, nierfunctie verlies, botafbraak en botpijn en bloedarmoede. Soms groeien de plasmacellen ook vanuit het beenmerg in de weefsels, of ze groeien buiten het beenmerg. Dit worden dan "plasmacytomen" genoemd.


In zeldzame gevallen vinden we veel plasmacellen in het bloed, dan noemen we dat plasmacel leukemie. Multipel myeloom reageert in het algemeen goed op behandeling, maar wordt als een ongeneeslijke ziekte beschouwd. Na behandeling komt de ziekte terug, waarbij de duur van het ziektevrije interval sterk kan variëren en de laatste jaren met nieuwe betere behandelingsmogelijkheden steeds langer wordt. Met de moderne behandelingen - waaronder stamceltransplantatie met eigen of donor stamcellen - is een klein percentage van de patiënten na vele jaren (tot meer dan 10 jaar) nog ziektevrij, zodat tegenwoordig wordt aangenomen dat genezing niet geheel uitgesloten. Jaarlijks wordt de ziekte vastgesteld bij ongeveer 750 mensen in Nederland en vaker bij mannen dan bij vrouwen.  De gemiddelde leeftijd bij diagnose ligt rond de 70 jaar, terwijl ruim 1/3 van de patiënten ouder is dan 75 jaar. In slechts 4 van de gevallen wordt mm vastgesteld bij personen onder de leeftijd van 45 (zie figuur 1). Hoe een kwaadaardige plasmacel ziekte als multipel myeloom ontstaan en welke factoren het ontstaan bevorderen is niet goed bekend, net als voor de meeste vormen van kanker. Het is wel aangetoond dat kwaadaardige plasmacellen al jarenlang zonder veel verschijnselen aanwezig zijn, waarbij het m-proteïne aantoonbaar is, maar er geen bloedarmoede of botafbraak is, genoemd.

Perifeer zenuwstelsel - brainMatters

De normale plasmacel nestelt zich bach na uitrijping in voor het beenmerg. Door fouten in het dna van de plasmacellen, kunnen deze kwaadaardig worden. De kwaadaardige plasmacellen (ook wel myeloom cellen genoemd) delen in het beenmerg en vormen haarden. Er ontstaan veelal meerdere (multipele) haarden in het beenmerg, dus multipel myeloom. De toegenomen plasmacellen vormen immunoglobuline van én bepaald type, het zogenaamde monoclonale of m-proteïne. Daarnaast worden de normale plasmacellen onderdrukt, en dus zijn de normale immunoglobulinen in het bloed vaak verlaagd. Omdat immunoglobulinen een belangrijke rol spelen in het afweersysteem, zijn mm patiënten vatbaarder voor infecties. De myeloomcellen vormen meestal haarden verspreid door het beenmerg ( myelomen met name daar waar het bloedvormende beenmerg zich bevindt, zoals in de ribben, de wervelkolom, de heupen, de schedel, bovenarmen en bovenbenen. De myeloom cellen bevorderen de botafbraak en remmen de botaanmaak.

Figuur 1, multipel myeloom (in Nederland ook bekend als ziekte van Kahler) is een kwaadaardige aandoening van plasmacellen, die zich meestal in het beenmerg bevinden. Beenmerg is het zachte, sponsachtige weefsel in de kern van de meeste botten. Het bestaat voornamelijk uit twee soorten cellen: stromale cellen - die de structuur van het beenmerg in stand houden limburg - en bloedvormende cellen, die ontstaan uit pluripotente stamcellen. . Bloedvormende cellen zorgen voor de aanmaak van rode bloedcellen, bloedplaatjes en witte bloedcellen. Onder de witte bloedcellen, die onder andere een rol spelen in de afweer tegen infecties, bevinden zich ook de lymfocyten. De twee belangrijkste typen lymfocyten zijn B-cellen (B-lymfocyten) en T-cellen (T-lymfocyten). Deze lymfocyten rijpen uit in de thymus of in de lymfeklieren. Uit de b-lymfocyten ontwikkelen zich plasmacellen die immunoglobulinen (IG) of antistoffen produceren en zo helpen bij het bestrijden van infecties en ziekten.

De groep vitaminen die in vet oplossen kan het lichaam wel opslaan. Wanneer we hiervan door middel van onze voeding te weinig binnen krijgen kan ons lichaam deze reserve aanspreken. De vitaminen, zeker die in water oplosbaar zijn, dienen dagelijks in een voldoende hoeveelheid ingenomen te worden. Dit dan bij voorkeur door een gevarieerde voeding op tafel te zetten en eventueel als aanvulling een kwalitatief goed en uitgebalanceerd voedingssupplement. Hieronder staat de lijst met de verschillende vitaminen die met behulp van enige testdozen en de, bicom of met electroacupunctuur uit te testen zijn. Op de foto hier boven ziet u een aantal orthomoleculaire voedingssupplementen die, ten tijde van de eigen opnamen, in de kast stonden. Er ontstond hierdoor dus eigenlijk een willekeurige verzameling 'modellen'. De opname laat verpakkingen van aov, biotics, dnh, orthica en Vitals zien.

We zullen eerst en vooral vage klachten bespeuren wanneer er een tekort ontstaat aan én of meerdere van deze stoffen. Wanneer er op dit punt dan niet tijdig ingegrepen wordt zal er vrijwel zeker de een of andere kenmerkende afwijking of ziekte ontstaan. We noemen hier: avitaminose, een ziekte die veroorzaakt word door een gebrek aan vitamine of vitaminen (gebreksziekte de voorraad van een bepaalde vitamine in het lichaam is dan vrijwel totaal uitgeput. Een veel voorkomende oorzaak is een eenzijdige voeding. Hypovitaminose of vitaminedeficiëntie, door een tekort aan vitamine treedt dan ziekte. Qua die stoffen gaat jan het hier dan over vitaminen, mineralen en sporenelementen. De vitaminen kunnen we in twee groepen verdelen; de eerste groep lost op in vet terwijl de tweede in water oplost. De vitaminen a, d, e, f en K lossen in vet.

Perifeer zenuwstelsel - telenet

Het woord vitamine is samengesteld uit vita ( leven) en amine ( een organisch-chemische verbinding het zijn voor het leven noodzakelijke organische stoffen. Men ging er van uit dat alle vitaminen een aminestructuur zouden hebben. Naderhand is echter gebleken dat dit maar voor enkele vitaminen opgaat, bijvoorbeeld voor thiamine ofwel vitamine. Ons lichaam heeft voor het goed functioneren van de stofwisseling of metabolisme naast de koolhydraten, eiwitten en vetten nog een vijftigtal essentiële stoffen nodig. Voor het leveren van energie zijn we voor het grootste deel op de koolhydraten en vetten aangewezen. De verteerbaarheid van de eiwitten en het gehalte aan aminozuren in onze voeding bepaalt in hoge mate de kwaliteit hiervan. We hebben die essentiële, het woord zegt het al, stoffen allemaal ècht nodig!

Perifere zenuwstelsel betekenis
Rated 4/5 based on 799 reviews

Advertentie
perifere zenuwstelsel betekenis
Alle artikelen 36 Artikelen
Hoe wordt de diagnose neuropathie gesteld? Voor het stellen van een diagnose zal uw arts eerst uitgebreid naar uw klachten vragen.

5 Commentaar

  1. Die jaar wat was en die jaar wat kom31 December 2007In afrikaans. Body, mass Index calculator. Ateromatose, da, aorta abdominal é uma busca de uma palavra. Avenida de la Innovación, Edificio arena 1, 41020- sevilla (España) Telf: fax.

  2. Naast de mineralen en sporenelementen zijn ook de verschillende vitaminen onontbeerlijk voor een gezond lijf. Ze zijn door middel van bioresonantie en electroacupunctuur goed te controleren. Digitale bibliotheek voor de nederlandse letteren (The digital Library of Dutch Literature is a collection of primary and secondary information on Dutch language and literature in its historical, societal and cultural context.).

  3. Hierbij ontstaan er op verschillende plaatsen (multiple) ontstekingen in de hersenen en het ruggenmerg en dit laat littekens (sclerose) achter. Vitamine B12 is, samen met vitamine B11 (Foliumzuur nodig voor de vorming van rode bloedcellen en de synthese van het dna. Vitamine B12 ondersteunt ook het functioneren van het centrale en perifere zenuwstelsel. Op deze website vind je een online nederlands medisch en geneeskundig woordenboek met de betekenis van medische termen en begrippen. Ook worden regelmaat artikelen toegevoegd over veel gezochte onderwerpen met een heldere, eenvoudige uitleg van de medische terminologie.

  4. In dit overzicht zijn alle bij- en nascholing op het gebied van mbk en PsBK gegeven door de leden van het cgo op een gestructureerde manier te vinden. Geneesmiddelen kunnen op veel manieren worden ingedeeld: gangbare methoden zijn bijvoorbeeld naar therapeutisch doel, bijvoorbeeld preventieve middelen;. De meeste mensen kennen de naam wel, maar weten niet wat het inhoudt. Het is een aandoening van het centraal zenuwstelsel.

  5. Neuropathie is de verzamelnaam voor alle aandoeningen die worden veroorzaakt door het niet goed functioneren van én of meerdere zenuwen. » de betekenis van ureum en creatinine dierenkliniek. Ureum is het voornaamste eindproduct van de eiwitstofwisseling, scheikundige formule co(NH 2).Ureum wordt door de nieren uitgescheiden. » de normale anatomie en functie van het centrale zenuwstelsel, dierenkliniek. Bij- en nascholinglijst mbk en Psbk cgo.

Laat een antwoord achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*